รีวิว Justice League (2017) จัสตีซ ลีค (ตอนที่ 2)


จริงๆ ตัวละครอย่างพี่แบทและวันเดอร์วูแมนนั้นก็มี “ปม” อยู่นะครับ อย่างพี่แบทก็เป็นปมเรื่องความรู้สึกผิดจากเหตุการณ์งวดก่อน ส่วนวันเดอร์วูแมนก็มีปมสืบเนื่องจากการสูญเสียคนรัก ซึ่งปมพวกนี้ก็มีการหยอดเล่นในเรื่องบ้าง แต่พอไม่ได้ลงลึกมันก็เลยไม่เกิดพลัง ทั้งๆ ที่ปมพวกนี้ถ้าเล่นดีๆ สานต่อ (จากหนังเรื่องก่อนๆ) ดีๆ ล่ะก็ คงจะทำให้ 2 ตัวละครนี้ดูเด่นขึ้นมาได้อีกพอสมควร (หรือจริงๆ ทั้งพี่แบทและเจ๊วันมีความเหมือนอย่างหนึ่งคือ “ความโดดเดี่ยว” จริงๆ ถ้าเอาปมนี้มาผูกไมตรีกัน มันคงน่าสนใจเลยล่ะ)

ดังนั้นหนังเลยมีจุดอ่อนหลายอย่างครับ ยิ่งบทหนังมาอ่อนด้วยแล้ว มันเลยไม่มีอะไรช่วยพยุงอะไรได้เลย จะพึ่งพาฉากแอ็กชันก็ไม่ได้ เพราะมันไม่ได้สดใหม่พิสดารอะไรขนาดนั้น (โดยส่วนตัวผมยังยกให้ฉากพี่ซุปตีกับนายพลซอดใน Man of Steel คือฉากมหามันส์ที่ถึงใจที่สุดครับ)

พอดูไปสักค่อนเรื่อง ผมบังเกิดความรู้สึกขึ้นมาว่า “ผมอยากดูพี่แบทเดี่ยวๆ พี่ซุปเดี่ยว มากกว่าจะมาดูหนังรวมฮีโร่แบบนี้แล้วแฮะ” เพราะผมว่าหนังเดี่ยวๆ ที่เน้นตัวละครคนเดียวแบบเพียวๆ มันคือ “เส้นเลือดใหญ่-หัวใจหลัก-กระดูกสันหลัง” ของการที่จะทำให้ซูเปอร์ฮีโร่สักตัวหนึ่งเกิดได้แบบเต็มๆ ในขณะที่หนังรวมดาวแบบนี้ เหมือนเป็นกิมมิค เป็นเรื่องเฉพาะกิจ ที่ถ้าเกิดนานๆ ทีมันก็พิเศษ แต่ถ้าเกิดบ่อยเกิน (โดยที่ฐานตัวละครที่มารวมกันก็ยังไม่แน่น) มันก็จะกลายเป็นความ “ไม่พิเศษ” ไปในที่สุด

ผมมองว่าดาราแต่ละคนเล่นโอเคหมดครับ แต่พวกเขาไม่มีโอกาสได้ฉายแสงแบบเต็มๆ หรือตัวผู้กำกับก็ตาม ไม่ว่าจะ Zack Snyder หรือ Joss Whedon ผมไม่รู้สึกอยากโทษพวกเขาเลยนะ เพราะถ้าให้พูดตรงๆ คือมันดูออกน่ะว่าความรับผิดชอบจริงๆ มันไม่ได้อยู่ที่พวกเขาเท่านั้น แต่มันอยู่กับคนที่วางแผน วางแพลน วางทิศทางของจักรวาลนี้ต่างหาก

พอมองไปที่ความสำเร็จของ Marvel แล้ว ผมว่าโดยพื้นฐาน ทีมงานและผู้สร้างเขารู้ว่ากำลังทำอะไรและจะไปทางไหน เขารู้ธรรมชาติของตัวละครและจักรวาล ก่อนจะค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัว เซ็ททีละจุดๆ ส่วนเรื่องความสำเร็จหรือรายได้น่ะผมว่าเขาก็คาดหวังครับ เพราะมันคือธุรกิจ แต่ถึงจะธุรกิจยังไง พวกเขาก็ยังพยายามผูกใจแฟนๆ และสร้างฐานแฟนใหม่ๆ ไปพร้อมกัน

ในขณะที่จักรวาล DC ใต้ร่มของ Warner Bros. นี่ ผมก็เห็นใจนะ เพราะสร้างจักรวาลทีหลังเขา เลยพยายามแหวก (แทนที่จะสร้างหนังเดี่ยวแล้วค่อยมารวมกัน ก็สลับขั้วให้เป็น ทำหนังรวมก่อนแล้วค่อยไปแยก แบบนี้เป็นต้น) หลายอย่างก็ลองผิดลองถูก ในแง่หนึ่งผมว่าพวกเขาก็คงไม่อยากซ้ำรอย Marvel น่ะ แต่จริงๆ ผมอยากให้พวกเขามองดีๆ ว่าอะไรกันแน่ที่เหมาะสมกับจักรวาลของพวกเขา เพราะถ้าหากทางที่เหมาะสมมันคือทางเดียวกับที่ Marvel เดิน ก็แค่เดินไปบนทางนั้น

… คุณไม่ได้เดินตามรอย Marvel แต่คุณแค่เดินบนเส้นทางที่ถูกที่เหมาะเท่านั้น เพราะจักรวาลนี้ก็เหมือนเด็กที่เพิ่งเกิดน่ะครับ มันไม่แปลกนะหากคุณจะเลี้ยงดูเด็กคนนี้ด้วยวิธีที่พ่อแม่คนอื่นเคยทำแล้วมันได้ผลน่ะ คุณแค่เอาวิธีดีๆ มาแล้วค่อยต่อยอดก็ได้ แต่ไม่ใช่ตั้งแง่ว่าฉันจะเลี้ยงลูกตัวเองให้ดี โดยใช้วิธีแหวก ไม่เดินตามคนอื่น… แบบนั้นถ้าไม่ “ดีมาก” ก็อาจกลายเป็น “เละเทะ” ไปเลยก็ได้

และสำหรับท่านที่สงสัยว่าผมเป็นติ่ง Marvel ไหม? (เพราะหลายปีให้หลังผมดูจะชมหนังจาก Marvel มากกว่า DC) จริงๆ หากท่านตามอ่านมาเรื่อยๆ ก็จะทราบครับ แต่หากไม่ทราบก็ขอเสริมตรงนี้เลยว่า ผมดูหมดแหละจะค่ายไหนก็ตาม อันไหนชอบคือชอบ อย่าง Batman ยุค Tim Burton หรือ Christopher Nolan นี่คือชอบมาก ในขณะที่ยุคนั้นหนัง Marvel ยุค 90 อย่าง Captain America และ The Punisher ที่ทำออกมาแบบเกรดบี ดูไม่สนุก ผมก็พูดได้แบบตรงๆ ว่าไม่ชอบ

จริงๆ Marvel ก็ไม่ได้วิเศษมาจากไหนครับ หนังของพวกเขาเคยล้มมาไม่รู้กี่รอบ ต้องใช้เวลาเรียนรู้อยู่นานถึงจะตั้งหลักได้แบบที่เป็นนี่ แต่ขณะเดียวกันหากใครเป็นคอหนังมานานกว่า 20 ปีล่ะก็ จะตระหนักดีว่า Warner Bros. ชอบใช้ “ความยิ่งใหญ่” มาเป็นจุดขาย ไม่ใช่กับหนัง DC เท่านั้นครับ แต่หนังหลายเรื่องของ WB ชอบใช้สูตร “ใหญ่เข้าว่า” เช่น เนื้อเรื่องใหญ่ ดาราใหญ่ ทุนใหญ่ ฯลฯ

ซึ่งผลที่ได้มักเป็นวัฏจักรครับ คือมันจะได้ผลอยู่ช่วงหนึ่ง ทำเงินอยู่ระยะหนึ่ง แต่พอถึงจุดหนึ่งเมื่อสูตรเริ่มซ้ำ เมื่อทางเริ่มย่ำ หนังก็จะกลายเป็นล่มติดๆ กัน – ความใหญ่ช่วยอะไรไม่ได้ และรายได้ติดตัวแดงรัวๆ

ก็ต้องขอพูดสิ่งที่พูดมาหลายครั้งว่า “ผมอยากให้จักรวาลนี้เกิด” ผมอยากมีหนังสนุกๆ ดูอีกเรื่อย ผมอยากเห็นความแปลกใหม่สดอร่อย หรือไม่ก็อยากดูหนังที่แม้จะใช้สูตรเดิมๆ แต่ก็ยังสนุกอยู่ แต่กับเรื่องนี้บอกตรงๆ เลยว่าดูได้เรื่อยๆ เพลินๆ แต่ผมไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่า “หนังเรื่องนีั้สนุกมาก”

ถ้าให้ไล่เรียงหนังที่ผมชอบในจักรวาล DC ล่ะก็ ณ ตอนนี้ผมว่าผมชอบ Man of Steel ผมชอบ Bat V Sup (เวอร์ชั่น Extended นะครับ ไม่ใช่เวอร์ชั่นโรง) และชอบ Wonder Woman ในขณะที่เรื่องนี้ผมว่าผมชอบมากกว่า Suicide Squad แต่ก็สู้ 3 เรื่องข้างต้นนั่นไม่ได้

หนังที่ “ดูยิ่งใหญ่” มักเป็นหนังที่มี “ของเยอะ” แต่ทว่าหนังที่มี “ของเยอะ” ก็อาจไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่า “มันยิ่งใหญ่” ได้เสมอไป

ส่วนใหญ่แล้ว อะไรที่มันจะยิ่งใหญ่ได้อย่างมั่นคง มันต้องมีการสั่งสม-สะสม-บ่มเพาะให้เหมาะควร – ถ้าใหญ่แบบไม่มีพื้นฐานพื้นทุน ก็ไม่ต่างจากกรณี “สามล้อถูกหวย” ที่จะใหญ่ได้ เพียงระยะหนึ่งเท่านั้น ^_^

แต่ผมก็พร้อมจะดูหนังจักรวาลนี้ต่อครับ และผมยังหวังว่าจะมีความเปลียนแปลงในทางที่ดี-ที่เหมาะกับหนังในจักรวาลนี้… ก็พี่หน้าอกพี่ซุปเขามีสัญลักษณ์แห่งความหวังใช่ไหมครับ ผมเองก็ยังเชื่อใน “ความหวัง” นั่นอยู่เหมือนกัน เชื่อว่ามันต้องมีวันที่ทุกอย่างถูกที่ถูกทางสำหรับจักรวาลของ DC

สำหรับ JL นี้ บอกตรงๆ ว่าถ้าจะมีฉบับ Extended ออกมานี่ผมก็ไม่ว่ากันแล้วนะ มีก็พร้อมดู นี่ได้ข่าวว่าแฟน DC จำนวนหนึ่งในอเมริกาไม่พอใจหนังถึงขั้นร้องขอให้ WB ออกฉบับดั้งเดิมที่ Zack Snyder ตัดต่อ จะออกแผ่นหรือเข้าโรงก็ได้ (ใจจริงผมก็อยากดูเหมือนแฮะ)

คะแนนความชอบ 6/10

รีวิวโดย หมื่นทิพ

 

 

วันที่เข้าฉาย: 16 พฤศจิกายน 2017
Pin It

แสดงความคิดเห็น